|
Hotel zostal zbudowany w 1845 roku dla Apolinarego Gajewskiego i przebudowany
dla Stefana Mycielskiego w 1911 r. w formach neoklasycznych
przez arch. Rogera Sławskiego. Został spalony w 1945 r.
i odbudowany w latach 1950-60 (bez odtworzenia
zabytkowych wnętrz) - " Dom Turysty ". Okazały budynek o rzucie wydłużonego
prostokąta nakrywa niski dwuspadowy dach, ukryty za tralkową
attyką. Fasadę frontową zdobi sześciokolumnowy portyk o
pseudojońskich kolumnach, z trójkątnym tympanonem u góry,
w którym umieszczono tarcze z herbami Dołęga i Korzbok.
Park pałacowy (17,76 ha), położonym nad
Jeż. Wolsztyńskim. Założony on został na przełomie XVII
i XVIII w. przy pałacu. Park pierwotnie miał założenie regularne,
po którym pozostała aleja lipowa i szpaler grabowy w zach.
części parku. Obecnie ma cechy krajobrazowe
W parku rośnie wiele drzew pomnikowych, m.in. dęby o obw.
do 460 cm (najgrubszy przy pałacu), buki do 360 cm, jesiony
do 350 cm, topola kanadyjska 520 cm i miłorząb japoński
160 cm. Wiele drzew parkowych oplecionych jest bluszczem
|
Na jednym z dębów (o obw. 450 cm, w płn.-zach, części
parku), Marcin Rożek wyrzeźbił głowy Meduzy i Fauna;
konary, na których się one znajdowały, uschły, więc
rzeźby w 1994 r. przekazano do muzeum, a tu umieszczono
ich kopie.
|
|
W parku nad jeziorem znajduje się plaża, kąpielisko, i
nowy okazały pomost.
Jez. Wolsztyńskie (124 ha), mniejsze z jezior, nad którymi
leży Wolsztyn, ma wydłużony kształt i linię brzegową o dł.
7475 m, większości zalesioną. Przepływa przez nie Dojca.
W części płd. znajduje się duży półwysep (wchodzący w skład
parku pałacowego), a pośrodku akwenu wynurza się podłużna,
całkowicie zalesiona wysepka (1,3 ha). Płn. brzeg jeziora
jest miejscem gniazdowania licznych rzadkich i ginących
gatunów ptaków, m.in. rybitwy czarnej, zausznika, remiza,
czernicy i łabędzia niemego.
|
